Zo voorkom je lange discussies met je kind

Heb jij ook iedere keer ellenlange discussie met je kind over alledaagse situaties?

“Mag ik toch nog even buiten spelen in het donker?”

“Mag ik écht niet nog íets langer opblijven?”

“Mag ik niet nog even dit filmpje afkijken? Dan kom ik echt eten…”

Eigenlijk wil je gewoon NEE zeggen. Maar zodra je kind er tegenin gaat en met een goed argument komt, voel je jezelf onzeker worden. Je twijfelt. Je snapt haar beweegredenen.

In je twijfel vertel je je kind wat jouw beweegredenen zijn. Je kind luistert, zegt dat ze je wel begrijpt, maar het toch écht anders ziet. Ze stelt een compromis voor. “Ik kan toch nog wel even een half uurtje … het is alleen voor deze ene keer… En dán kom ik écht.”

Ja, en dan bevind je jezelf ineens in een situatie dat je minutenlang aan het discussiëren bent. Over iets wat eigenlijk voor jou in eerste instantie al niet klopte. Of je geeft toe terwijl je dat in eerste instantie niet wilde…

Het is gewoon tijd om te eten, te slapen of te stoppen met wat je kind aan het doen was. (Je had zelfs al 5 minuten van te voren gewaarschuwd…)

VERBINDING

Het is heel mooi om te vragen naar de mening en behoefte van je kind. Het is heel fijn om een oplossing te bedenken die voor jullie allebei prettig is. Dat voelt verbonden.

Maar als je merkt dat je steeds vaker een discussie voert met je kind terwijl je eigenlijk een grens voelde … dan is er iets anders nodig.

GRENZEN

Voor je kind is het heel fijn om een grens te krijgen. Het geeft helderheid en veiligheid. Het is duidelijk wat je van je kind verwacht. En hij/zij hoeft geen machtsstrijd aan met jou (wat het vaak wordt als je veel lange discussies hebt om alledaagse situaties).

Ook voor jou is het fijn. Het geeft rust. Én je houdt daardoor energie over om leuke dingen te doen die jou energie geven.

MAAR HÓE DAN?

Wanneer je merkt dat je iedere keer weer in een discussie belandt met je kind over allerdaagse situaties (die jij eigenlijk niet anders wil dan voorgesteld) kan je je kind vertellen over het VRAAG-ANTWOORD-PRINCIPE.

“Je stelde een vraag en ik gaf je een antwoord. Ik zie dat je het niet leuk vindt, maar volgens mij is het heel helder.”

Je kind pruttelt misschien wat tegen en wil weer een discussie in.

Vervolgens kan je nog eens herhalen wat je antwoord is en zeg je “Zie ik eruit alsof ik mijn antwoord ga veranderen? Nee, je stelde een vraag en ik gaf een antwoord. Zo gaan we het nu doen.”

En vervolgens stap je uit de discussie door letterlijk even weg te lopen.

WREED EN GEMEEN

Toen ik dit voor het eerst toepaste vond ik het wreed en gemeen van mezelf. Alsof ik niet keek naar haar behoefte.

Ik voelde direct het Slechte Moeder Syndroom opkomen en wilde alweer water bij de wijn doen. Toch maar een compromis? Toch maar inschikken? Ze bedoelt het toch goed…?

RUST EN PLEZIER

Maar wat bleek … mijn dochter vond het geen probleem! Het gaf helderheid. De strijd viel weg. En na even mokken kwam ze er gezellig bij.

De gewone allerdaagse situaties verliepen uiteindelijk gewoon zonder strijd. Ze wist waar ze aan toe was. En we hadden veel meer plezier en een gevoel van verbinding samen.

En tussen de vaste eet-, slaap- en afspraakmomenten in, is er nog genoeg tijd voor overleg en kijken naar haar en mijn behoeften. Maar dán vanuit rust, verbinding en plezier.

Herken jij de ellenlange discussie?
Hoe ervaar jij dat?
En hoe ga jij daarmee om?

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *