Behoefte aan rust aan je hoofd? Zo doe je dat.

Vanochtend werd ik onrustig wakker. Ik voelde me gefrustreerd. En waarom? Op dat moment had ik geen idee.

Pien kwam op de slaapkamer en ik liet haar bij me liggen. Maar hoewel ik wist dat ze wilde knuffelen, kon ik me alleen maar irriteren.

Aan haar wiebelen, de koude lucht die telkens onder de dekens kwam, mijn eigen oordeel dat me vertelde dat ik nu niet de liefde en aandacht kon geven die ik wilde geven én dat ik dus nu niet de moeder ben die ik wilde zijn … Pfffff….

Het werkte duidelijk niet. En ik heb haar gevraagd naar papa te gaan. Ik had even wat meer tijd nodig voor mezelf. En gelukkig heb ik dat ook vandaag.

Ik voelde. Wat is er aan de hand? Ik pakte mijn schrift en schreef van me af. En ineens voelde ik me dat kleine meisje. Verdrietig, boos, bang. Het mocht er zijn.

Want tegelijk voelde ik me ook als de moeder die ik nu nodig had. Vol liefde, begripvol en in vertrouwen dat alles komt en gaat.

Door de oprechte aandacht die ik mezelf gaf begreep ik ineens waarom ik zo gefrustreerd was opgestaan. En … ik kon het daarmee ook loslaten. Het was weer helder in mijn hoofd.

Het stroomde weer.

En zo simpel mag het zijn.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *