Jouw gevoelens van onzekerheid, onmacht of onbalans zijn het probleem niet. Maar wat dan wel?

Je bent zó gewend geraakt om te denken.
Om te analyseren.
Om verstandige keuzes te maken.

Maar wanneer heb jij voor het laatst écht gevoeld?
Wanneer maakte jij een keuze omdat het gewoon goed voelde?

Door alle afleiding om ons heen is het heel gemakkelijk om maar niet te hoeven voelen.

Ja, toen je kind vannacht een nachtmerrie had voelde je wel dat je moe was 😴
En je voelde ook dat je er voor hem/haar wilde zijn 😍
Én na een tijdje voelde je ook dat je eigenlijk (een beetje) geïrriteerd was en wilde slapen 😤

En toen … sliep je weer.
En de volgende dag ging je weer door.

Brood smeren, je kind(eren) naar school brengen, door naar je werk, overleggen, kind(eren) weer ophalen, boodschappen doen, door naar een clubje, eten koken, eten, kind(eren) naar bed…. hèhè… en nu even niks… is er nog wat op tv?

En ondertussen heb je een enorme hoeveelheid gevoeld, maar niet bewust gemerkt wát dan.
En dús stapelt alles zich op.

Jouw irritaties, jouw verdriet, jouw pijn, jouw onzekerheid, jouw onmacht …

Totdat je ONTPLOFT!

En dán is het huis te klein.
Dán kan je beter even uit de buurt blijven.
Dán lijkt er een monster in jou te zitten wat brult en gilt en tiert.

Het lucht op. Je voelt je ontladen. Hèhè …

En dan heb je spijt… om alles wat je zei en deed. Om alles wat je niet wilde roepen. Om het gevoel dat je je kind(eren) gaf …

Je wou dat je het terug kon draaien. Maar dat kan niet.

En je voelt je een monster. Het lijkt alsof jouw gevoelens jou tot een monster maken. En je verafschuwt je eigen gedrag, je verafschuwt je eigen gevoelens…

Maar jouw gevoelens zijn dat monster niet.

Het échte monster zit in jouw hoofd. Ik noem het zelf het SMS.

HÉT SLECHTE MOEDER SYNDROOM.

Je dénkt dat je van alles moet.
Je bedénkt wat het beste is voor jou of je kind.
Je bedénkt wat een ander van jou zou vinden.
Je dénkt te weten hoe je je voelt…🙄🤔

Je doet zó hard je best dat je vergeten was dat jij ook nog een mens bent.
Dat ook jíj gevoelens hebt en dat ook jóuw gevoelens ruimte nodig hebben.

Lieve schat, geef jezelf eens wat ruimte. Wat liefde. En aandacht. Je bent het zó waard om van gehouden te worden.

Jouw gevoelens zijn er niet voor niets. Jouw pijn in je buik wil je iets zeggen.

Wanneer jij gaat luisteren naar jezelf. Iedere dag. Dan zal je zien dat je jezelf beter gaat begrijpen. Dat je je rustiger voelt. Meer in balans. Dat grenzen geven gemakkelijker en liefdevoller gaat.

Het échte monster ben jíj niet. Het echte monster zit in jouw hoofd. In je gedachten.

Gun jezelf de tijd en ruimte om te voelen. En ervaar dat dan ook écht. Met je lijf. Met je stem. Zet dat koppie even stil en ervaar.

Het gaat je zoveel moois brengen ❤.

✨✨✨

Vind jij het spannend om je gevoelens écht te voelen? Ben je bang wat er dán allemaal loskomt? Maar wil je wel dolgraag die moeder zijn die stabieler, rustiger en meer in balans is? Neem dan contact met me op. Dan kijken we samen in een gratis kennismakingsgesprek wat ik voor jou kan betekenen.

Voor meer informatie over mijn coaching: klik hier.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *