Hoe ga je om met heftige emoties?

Dit filmpje raakt me.

Zovaak heb ik mij een “slechte” moeder gevoeld, omdat ik het even niet meer wist. Omdat ik even vastliep. Omdat ik niet zo “perfect” was als ik wilde zijn. Omdat ik emoties had die mij overspoelden. Ik wilde ze niet voelen. Ik onderdrukten ze. Totdat ze eruit knalden. Het luchtte op. En daarna … strafte ik mezelf er weer voor af…

Wat een innerlijke strijd voerde ik. En allemaal zo onnodig moeilijker dan nodig!

Want het hoort er allemaal bij! We zijn mens. We hebben verdriet, frustraties en angsten. Maar we hebben ook plezier, liefde, enthousiasme en blijdschap.

Alles hoort erbij. Elke emotie. Iedere gedachte.

Deze verstoppen voor onszelf en onze kinderen is schadelijk. Het heeft een functie dat je ze voelt. Het wil je iets vertellen. Maar jij luistert niet en gaat stug door.

En dat is juist níet wat je je kind wil meegeven. Je wilt júist dat je kind zijn/haar emoties erkent. Ze mogen er zijn. Zodat je daarna kan kijken wat eraan ten grondslag ligt.

Maar van wie kan jouw kind leren hoe hij/zij met die grote emoties om moet gaan?

Heb jij het geleerd van jouw ouders?

Want het lijkt soms (zeker als je klein bent óf wanneer je het als volwassene nooit geleerd hebt) alsof de emoties je overnemen. Je bént dan de emotie. En niets anders dan deze emotie bestaat op dat moment.

Hoe zou het zijn als je de emotie er écht zou laten zijn? Dat het écht mag stromen zoals een kind dat ook kan. Zou dat niet heerlijk zijn? Zou dat niet heel veel lucht en helderheid geven?

Dat betekent niet dat je maar op iedereen moet gaan schelden en tieren als je boos of verdrietig bent. Dat betekent niet dat je anderen pijn mag doen met je woorden. Of dat een ander jouw vuilnisvat van pijn en verdriet wordt.

Het betekent dat je eerlijk mag zijn in wat je voelt. Het ruimte mag geven in jouw eigen ruimte.

Schreeuw het eruit. 
Huil de tranen uit je lijf. 
Gil alle frustraties weg.

Maar doe dat eerst alleen. Op je eigen slaapkamer. In de gang. Of buiten in het bos.

Gooi het eruit.

Als je je emoties laat stromen, ontstaat opnieuw de verbinding met jezelf. En pas dán kan je in verbinding met de ander gaan. Pas dán kan je ook de ander zien en horen.

We zijn een levend voorbeeld voor onze kinderen. Hou je dus niet groter dan je bent. Je mag echt zijn. Authentiek. Júist. Want dán geef je je kind mee wat het is om een prachtig mens te zijn mét emoties.

Je bent precies goed zoals je bent. Ook als je het even niet meer weet. Als je boosheid, verdriet of angst voelt. Als je vindt dat je niet “goed genoeg” bent. ❤

Emoties vind ik ondertussen gemakkelijker te begrijpen en mee om te gaan. Maar … ze komen soms ineens op. Ineens is daar dat gevoel, die gedachte en die pijn. En dan kan het me even uit het lood slaan. Verrassen of verbazen.

Maar het is oké. Het hoort erbij. We mogen ze zien als een boodschapper. Iets wat we in liefde mogen ontvangen. Want dán ga je jezelf steeds beter leren kennen. En komt daar die rust, balans en liefde voor álles in het leven 🙏❤

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *